Ronde van Vlaanderen 2019

Ronde van Vlaanderen 2019

Leuk, een dag naar het Vlaamse land. Naar de Ronde van Vlaanderen. Als je hier wint is je kostje gekocht. Sta je in de geschiedenisboeken. Zwager en ik rijden vroeg naar Antwerpen, fietsen achterin zodat we straks ergens parkeren en makkelijk bij de koers kunnen komen. We stallen de auto op een aangeraden P&R in Merksem. Fietsen uit de auto en op naar de start vlakbij de grote markt langs de Schelde. Pang. Klapband. Dat begint goed. Reservebandje geplaatst en dan zien we dat mijn achterband op de draad toe versleten is. Het opgepompte bandje plopt op twee plekken naar buiten. Bandje zacht opgepompt, gewoon verder fietsen en we zien wel. Dat gaat helemaal niet lekker. Mijn achterband zwalkt op de velg en mijn achterwiel beweegt alle kanten op. Doorfietsen. We komen te laat om nog helemaal bij de start te komen, maar staan een kilometer verder en zullen het peloton straks zien. Al snel komt het hele circus voorbij. Auto’s en motards, pers, politie, voorrijders en dan de heren zelf. Van der Poel (VDP) zit op de eerste rij in zijn Rood-Wit-Blauwe kampioenstrui en witte broek. Graag een zwarte broek de volgende keer.

VDP op de eerste rij, ook Sagan is erbij, geknipt en geschoren speciaal voor deze koers

De start in Antwerpen

We drinken wat op een terras en zoeken de fanzone op, waar volgens onze vrolijke Antwerpse buren op het terras vast wel een nieuw buitenbandje te scoren is. In de fanzone allemaal standjes, maar nergens is een bandje te koop. Er is ook geen fiets anwb of de Belgische variant daarvan. Eigenlijk best wel gek met al die wielertoeristen hier verzameld. We fietsen weer naar de P&R, nou fietsen, het is dweilen met de kraan open.

Zweet op de rug, beetje de pest erin en fietsen weer in de auto, die komen er vandaag niet meer uit. Overigens gaan we voortaan niet meer op zo’n P&R parkeren, gewoon weer de oude manier van net zo ver doorrijden tot het niet meer kan, dan omkeren en zo snel mogelijk parkeren. Dat doen we altijd eigenlijk en er is altijd wel een plek te vinden die op loopafstand van het parcours ligt. De stemming zit er weer goed in en we rijden van Antwerpen richting omgeving Oudenaarde. Regelmatig kijken we hoe laat het is en waar de renners dan volgens het tijdschema rijden. Zo komen we bij Brakel vlakbij het parcours. Hier kunnen we nog parkeren en lopen naar de weg waar ze straks voorbij komen. Altijd mooi, zo’n weg door het Vlaamse land, tussen de landerijen door. Ook gezellig met de Belgen. Praatje hier, praatje daar. Wie zijn de favorieten, hoe is het nou met Van Avermaet, wat vinden jullie van VDP en Wout van Aert. De helikopter is altijd de voorbode van wat er gaat komen. Daar komt het standaard kansloze kopgroepje voorbij. 5 minuten later het peloton.

Kopgroepje doorsnijdt het Vlaamse land.

De Feedzone

Zoef, ze zijn voorbij. Wat vind je daar nou aan vraagt de leek wel eens aan ons. Niet uit te leggen, zeggen wij dan. We drinken een heerlijk biertje en eten een patatje op de hoek en kijken even binnen naar de koers. De kaarten zijn nog lang niet geschud. We rijden een stukje door en gaan bij de ravitaillering staan oftewel: de Feedzone, want alles gaat in het Engels tegenwoordig. Logisch met al die nationaliteiten. Wij horen liever het Vlaams, maar dat ter zijde.  We staan eigenlijk iets te veel voor de werkelijke musette uitdelers, maar het is een brede weg en er is veel ruimte om te staan en te kijken.  De renners komen weer voorbij, het veld is nu wel wat uit elkaar geslagen. We zien VDP weer bij de eersten zitten.

Liefhebbers van de koers in de Feedzone
Liefhebbers van de koers in de Feedzone

De laatste kilometers

Door naar Oudenaarde. Hier startte vanmorgen de vrouwenkoers en het plein staat nu vol met de teambussen in afwachting van hun passagiers. Terrassen zitten vol. De zon schijnt. Een derderangs André Hazes kloon staat vals te blèren op een podium bij een terras. Wat is er mis met Wil Tura of een Eddy Wally act?  Wij kiezen een ander terras en drinken een Kwaremont. Lekker hoor. Nog één? Dan realiseren we ons dat de renners al in de buurt komen en we het niet meer gaan redden om naar de finish te lopen en daar nog een redelijk plaatsje aan de dranghekken langs het parcours bemachtigen. We kijken de laatste kilometers op een groot scherm dat voor het Centrum Van De Ronde Van Vlaanderen (CRVV) staat. We zien en groep met te veel grote namen, te veel favorieten bij elkaar de finale aanvatten, dan springt Alberto Bettiol uit de groep.

Laatste kilometers op het scherm voor het CRVV
Laatste kilometers op het scherm voor het CRVV

Mathieu van der Poel van de wijs

De favorieten gaan naar elkaar zitten kijken, alle pogingen worden geneutraliseerd door anderen. Ook VDP probeert het en is kansloos. Later lezen we dat Mathieu niet eens doorhad dat Bettiol op kop lag, anders was hij met hem meegesprongen, zei hij. Of en wat en hoe, zullen we nooit weten. Alberto Bettiol wint en een paar Italianen die met ons meekijken op het grote scherm gaan uit hun dak.

 Fans van  Alberto  Bettiol gaan uit hun Italiaanse dak
Fans van  Alberto  Bettiol gaan uit hun Italiaanse dak

Nou ja, nooit van die Italiaan gehoord, maar dat zal na vandaag anders worden. Geen VDP (hij wordt vierde), geen Van Avermaet (die gaat hem niet meer winnen), geen Sagan (die is ondertussen uitgepierd denken wij), geen Wout van Aert (waarom niet, weet ik niet). We gaan nog even op het plein een biertje drinken en naar de laatste meters van de renners kijken die naar hun bussen rijden. Ook leuk.

Twee wereldkampioenen zij aan zij op weg naar hun bussen.
Twee wereldkampioenen zij aan zij op weg naar hun bussen.

Naar huis, naar Rotterdam, het begint te hagelen onderweg, goed getimed, want het was een prachtige zonnige dag, met alles er op en er aan wat een dagje Ronde van Vlaanderen mooi maakt. Het is niet uit te leggen, maar o zo waar. En wat zegt Alberto  Bettiol er zelf over? “Op tweehonderd meter van de streep keek ik voor het eerst om. ‘Ik ga de Ronde van Vlaanderen winnen.’ Ik kon het niet geloven. Ik kan het nog steeds niet geloven. Weet je, ook in Toscane is de Ronde van Vlaanderen niet de eerste de beste koers. Bartoli won hier. Ik ken Michele zeer goed. Tafi ook. De Ronde is ook voor ons Italianen een belangrijke klassieker. Hier voel je je als renner een ster. Zelfs de toeristen op zaterdag komen op tv. Dat kan je je niet voorstellen.

Ronde van vlaanderen 2017

Reageren is niet mogelijk.